Ερώτηση:

Καλημέρα, ο γιος μου είναι 25 ετών και παίρνει ναρκωτικά. Καπνίζει κάνναβη και έχει ήδη δοκιμάσει πιο σκληρά ναρκωτικά. (…) Δεν δουλεύει όλες τις ημέρες επειδή είναι στην επιχείρηση του άνδρα μου. Δεν κάνει καμία προσπάθεια. (…) Δεν έχει πάρει το δίπλωμα οδήγησης, γιατί λέει ότι δεν έχει χρόνο, αφού θα χρειαζόταν δυο μήνες άδεια για το λόγο αυτό. Ο άνδρας μου και εγώ (που είμαι άρρωστη) δεν αντέχουμε άλλο, είμαστε απελπισμένοι. (…) Ο άνδρας μου λέει ότι ο γιος μου, επωφελείται που δουλεύει στην επιχείρησή του, και έχει δίκιο, αλλά τώρα θέλει να τον πετάξει έξω! (…) Όλο η αυτή η κατάσταση με τρομάζει… Τι να κάνω;

Aπάντηση:

Καλημέρα κυρία, (…) Συμβαίνει συχνά τέτοιες συμπεριφορές να εκφράζουν την προσπάθεια να καλύψουν κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί διαφορετικά παρά με εθιστικές συμπεριφορές. «Τι σκέφτεστε για αυτό; (…) Ο γιος σας δεν δουλεύει όλες τις ημέρες […], δεν κάνει καμία προσπάθεια […], δεν έχει την άδεια οδήγησης». Τι δείχνει όλο αυτό για εσάς; Τι περιμένετε από τον γιο σας; Και τι επιθυμεί ο ίδιος; Τι θέλει να κάνει στη ζωή του; Έχετε μιλήσει για αυτό μαζί του; (…) Η επιλογή να συμβουλευθείτε έναν ψυχολόγο είναι ένα διάβημα πολύ προσωπικό. Αυτό υπονοεί ότι έχετε τη θέληση να μάθετε τον εαυτό σας, προκειμένου να κάνετε κάποιες αλλαγές, που θα γίνουν για εσάς. Μόλις γίνει αυτό το διάβημα, θα μπείτε σε μια διαδικασία που θα καθιερωθεί με τον καιρό και που μπορεί να διαρκέσει πολλούς μήνες, ίσως και χρόνια. Πρόκειται να δώσει νόημα σε αυτό που αισθάνεται κανείς και σε αυτό που βλέπει προκειμένου να πάρει τις κατάλληλες αποστάσεις και να μπορέσει να προχωρήσει. (…) Πώς παρουσιάζετε τον ρόλο σας ως μητέρα; Το ότι είστε γονείς σημαίνει να είστε παρόντες, διαθέσιμοι για το παιδί σας. Όμως όταν αυτό το παιδί μεγαλώνει έχει ανάγκη να γίνει ολοκληρωμένο άτομο και να χωριστεί ψυχικά και φυσικά από την οικογενειακή επιρροή. Να παίξει με τους όμοιούς του «ρόλους» που δεν μπορεί να παίξει μέσα στην οικογένεια (από σεβασμό ή και από φόβο προς τους γονείς). Χρειάζεται να βρίσκεται με άτομα στα οποία θέλει να μοιάσει, με τα οποία μπορεί να ταυτιστεί και κοντά στα οποία μπορεί να επιβεβαιωθεί. Μερικές φορές, λοιπόν, είναι δύσκολο για ένα παιδί και/ή για τους γονείς να δεχθούν αυτή τη ταραχώδη διαδικασία της ανεξαρτητοποίησης που δημιουργεί αυτή η βασική περίοδος της ζωής, δηλαδή η εφηβεία. (…) Ελπίζοντας ότι σας δώσαμε μερικά στοιχεία που πρέπει να σκεφτείτε, προκειμένου να καταφέρετε να προσεγγίσετε την κατάσταση, παραμένουμε πάντα απόλυτα στη διάθεσή σας. Η ομάδα των ψυχολόγων.